AD(H)D: Bij volwassenen en tieners
Iemand zonder AD(H)D is in staat prikkels (geluiden, gedachten of emoties) te filteren, waardoor alleen datgene wat voor die persoon nuttig is op dat moment, door het filter komt. Bij een AD(H)D-er bevat dit filter grote gaten waardoor er veel meer prikkels binnenkomen dan nodig is. Deze onnodige ballast zorgt ervoor dat iemand veel sneller is afgeleid en al snel door de bomen het bos niet meer ziet. Het vergt erg veel energie om te proberen de chaos aan binnenkomende informatie te ordenen. Hierdoor is de de accu van iemand met AD(H)D sneller leeg. Bij AD(H)D horen zaken als een gebrek aan overzicht, het hebben van ’een kort lontje’, problemen met het houden van structuur thuis en op het werk, ontbreken van tijdsbesef, etc. Dit is logisch, als er te veel prikkels binnenkomen, raakt de wereld om iemand met AD(H)D heen onoverzichtelijk, onveilig en bedreigend. Vroeger dacht men dat kleine kinderen over AD(H)D heen konden groeien. Niks blijkt minder waar te zijn. De laatste jaren wordt de diagnose AD(H)D ook bij volwassenen en jongeren vaker gesteld. Echter wanneer de diagnose AD(H)D eenmaal gesteld is, vallen de puzzelstukjes meestal op zijn plaats.
|
|
|
ADHD is een prikkelverwerkingsstoornis met hyperactiviteit. ADD is de variant zonder hyperactiviteit. Dit is een aangeboren defect in de hersenen, waar niemand iets aan kan doen.
